• główna
• kontakt
• mapa strony
• FAQ
• newsletter

Alergia z języka greckiego („allon argon”) oznacza zmieniony, odbiegający od normy sposób reagowania. Definicja medyczna określa ją jako „nadwrażliwość, uczulenie, stan nadwrażliwość organizmu w następstwie zadziałania alergenów”. Alergia jest zatem chorobą u podstawy której leży nieprawidłowa (nadmierna) reakcja układu immunologicznego (odpornościowego) na czynniki zewnętrzne.

Układ immunologiczny reaguje na każdą obcą substancję. Ta substancja, która powoduje odpowiedź układu odpornościowego, nazywana jest antygenem, a zaistniała odpowiedź - reakcją immunologiczną. Nie każdy antygen jednak stanowi zagrożenie dla organizmu. W przypadku gdy system odpornościowy reaguje nawet na "niewinną" obcą substancję tak, jak byłby to czynnik infekcji, wtedy antygen nazywamy alergenem, a reakcję organizmu - reakcją alergiczną. W przybliżeniu wykryto ponad 40 000 związków mogących wywołać alergię u osób z odpowiednimi predyspozycjami. Alergenem może być każda substancja, którą wdychamy, wchłaniamy przez skórę lub błonę śluzową górnych dróg oddechowych, połykamy lub wstrzykujemy do organizmu. Przy pierwszym kontakcie układ odpornościowy reaguje wytwarzaniem odpowiednich przeciwciał i nie dochodzi wówczas do żadnych reakcji. Nie wyjaśnione jest dlaczego w pewnych przypadkach prawidłowy mechanizm obronny organizmu zawodzi i przy drugim spotkaniu alergeny wywołują reakcje alergiczne. Rozpoznanie substancji odpowiedzialnej za złe samopoczucie jest rzeczą dość trudną, lecz niezbędną by rozpocząć leczenie. Służą do tego celu badania laboratoryjne oraz testy alergiczne. Za podstawowe objawy reakcji alergicznej w dużym stopniu odpowiedzialna jest histamina (hormon tkankowy, uwalniany przy reakcjach uczuleniowych, uszkodzeniu tkanek), która w momencie połączenia się ze swoimi receptorami wywołuje określone reakcje w organizmie. Zablokowanie przez histaminę receptorów jest powodem:

- zwiększonego wydzielania śluzu przez błonę śluzową, co w konsekwencji objawia się katarem i łzawieniem oczu,

- podrażnienia zakończeń nerwowych, co powoduje świąd, zaczerwienienie i ból,

- skurczu mięśni gładkich oskrzeli, obrzęku błony śluzowej, świszczący oddech, trudności w oddychaniu, duszności

- nadmiernego rozkurczu naczyń krwionośnych powodującego zaczerwienienie,

- zwiększenie przepuszczalności włośniczek a w konsekwencji powstania obrzęku lub bąbli pokrzywkowych

- zwiększenie częstości skurczów serca

Na początku wieku alergia była schorzeniem tylko około jednego procenta społeczeństwa. Nie znane były wówczas antybiotyki, szczepienia ochronne, nie używano także takich jak dziś środków czystości. Powierzchnia skóry, błona śluzowa człowieka była pokryta bardzo dużą ilością bakterii, których nie umiano się pozbyć. Powodowały one plagi i epidemie, które dziesiątkowały całe społeczeństwa. Medycyna zaczęła stopniowo i skutecznie zwalczać bakterie bytujące na błonach śluzowych i skórze. Spowodowało to, że układ immunologiczny nie był już zajęty walką z wirusami i bakteriami lecz zaczął kierować się przeciwko pyłkom, roztoczom i pleśniom. Nastąpiły również zmiany w środowisku naturalnym, które były wynikiem szybkiej urbanizacji i industrializacji oraz zwiększenia zanieczyszczeń powietrza.Obecnie schorzenia alergiczne są jednymi z najczęściej występujących chorób współczesnej cywilizacji. Szacuje się, że na alergię w zależności od postaci choroby zapada od 10-30% populacji. Większość chorób alergicznych ma niestety charakter przewlekły i leczenie musi być systematyczne i nieraz trwa przez całe życie.W obecnych czasach liczba alergików podwaja się co dziesięć lat. Na różnego rodzaju uczulenia cierpi blisko jedna czwarta Polaków. Częstość występowania chorób alergicznych w Polsce rośnie szczególnie wśród dzieci mieszkających w wielkich miastach. Najczęstszą postacią alergii jest alergiczny nieżyt nosa, który często występuje z astmą oskrzelową lub wyprzedza jej pojawienie się. Najczęstszymi źródłami alergenów są pyłki kwitnących drzew, krzewów, traw, zbóż, chwastów, sierść zwierząt, pierze, pleśnie, nabiał, czekolada, kakao, owoce cytrusowe, warzywa, kurz i bytujące w nim roztocza.

Alergia na kurz domowy.
Kurz domowy powstaje w mieszkaniu z cząsteczek używanych w domu materiałów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, małych grzybów, bakterii i pyłków oraz najbardziej uczulających roztoczy. Są one mikroskopijnej wielkości i nie można ich dostrzec gołym okiem. Roztocza to maleńkie pajęczaki, które lubią cieple, wilgotne pomieszczenia i żywią się drobinkami skóry. Uczulenie na kurz domowy jest wywoływane przez wdychanie produktów przemiany materii roztoczy czyli ich odchodów. Osoby uczulone na alergeny roztoczy muszą ograniczyć w mieszkaniu miejsca gromadzące kurz np. dywany, meble tapicerowane, dekoracje). Roztocza znajdują optymalne warunki do życia w sypialnianym środowisku łóżka, gdzie żywią się martwymi komórkami naskórka. Każdy roztocz potrzebuje średnio 0,5-1,0 mikrogram naskórka na dobę.Alergeny roztoczy powodują uosób uczulonych napady astmy oskrzelowej, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, a także zapalenie skóry.

Czysta żywa wełna owcza zawiera lanolinę czyli naturalny tłuszcz zwierzęcy. Lanolina ta powleka każdy włos zabijając bakterie i roztocza. Wyroby z wełny nie stwarzają zatem warunków do rozwoju roztoczy. Nie zawierają nadmiernej ilości wilgoci i nie gromadzą naskórka, którym żywi się roztocze. Dzięki dynamice włosa wełnianego wszystkie zanieczyszczenia wynoszone są na powierzchnie włosia i następuje samoczynne oczyszczenie.Wymienione właściwości dowodzą, że wyroby z wełny są bezpieczne także dla alergików!
      

UWAGA! Wszystkie teksty znajdujące się w tej części serwisu są objęte prawami autorskimi.